Selam arkadaşlar,
2011 Uluslararası İstanbul Turnuvası'nın tarihi 24-25.Eylül.2011 olarak değiştirilmiştir.
Artık Pandanet sponsorluğu (Pandanet kupası) olmadığından, Mayıs ayında Avrupa Go Federasyonu'ndan yapılan bir duyuru ile yeni bir şampiyona sistemi (European Cup, kısaca ECup) devreye alınmıştır.
İstanbul turnuvası 1.seviyeden sisteme tescil edilmiş olup, kupa hakkında daha detaylı bilgi almak isteyenler aşağıdaki websitesini inceleyebilirler.
http://www.eurogofed.org/ecup/
Teşekkürler.
Merhaba,
Turnuvamızı ziyaret edecek olan Koreli Profesyonel 3 Dan Kim Hyun-sub seminer ve çalıştay türü çeşitli etkinliklerle de bize bilgi aktaracak. Bu etkinliklerden faydalanmayı düşünen katılımcıların 23 Eylül Cuma sabahı İstanbul'da olacak ve 26 Eylül Pazartesi akşamı ayrılacak şekilde seyahat planlarını yapmalarını önemle duyururuz.
Cuma günü mekan Mimar Sinan Üniversitesi Fındıklı Yerleşkesi Hamdi Bey Salonu üst derslik olarak belirlenmiştir. Pazartesi günü katılıma bağlı olarak mekan yine Mimar Sinan Üniversitesi ya da Coffee O'clock olacaktır. Seminerler herkese açık olmakla beraber konular için 5kyu ve güçlü oyuncular, ortalama seviye olarak da 1kyu temel alınmıştır. Sıkılan yada konu ağır gelen daha düşük seviyeli oyuncular için Cuma günü David Seibt (4dan) ayrıca dersler hazırlamaktadır.
Program:
22 Eylül Perşembe
20.00-21.00 Tanışma toplantısı Deep Cafe / Taksim
23 Eylül Cuma
13.00 - 13.45 1. Ders
14.00 - 14.45 2. Ders
15.00 - 15.45 3. Ders
16.00 - 16.45 4. Ders
17.00 - 17.45 Akşam yemeği
18.00 - Ders ya da 8 kişi ile simultane oyun
24-25 Eylül
Turnuva boyunca yorumlar, soru-cevap ve sohbetler.
26 Eylül Pazartesi
13.00 - 13.45 1. Ders
14.00 - 14.45 2. Ders
15.00 - 15.45 3. Ders
16.00 - 16.45 4. Ders
17.00 - 17.45 Akşam yemeği
18.00 - Ders ya da 8 kişi ile simultane oyun
Istanbul'da gorusmek uzere..
Sevgiler.
Merhaba,
Biraz once yonetici tarafindan kapatilan http://www.tgod.org.tr/bbpress/topic/kgs-ban konulu tartismayla ilgili bir yorumumu yazmak istiyorum. En ilgili oldugunu dusundugum basliga yazmaya calistim.
"...bir Go turnuvasına (İstanbul Go Turnuvası - 2011) katılan insan sayısının 100'ü aşmasını başarı sayan bir zihniyetin çekip çevirmeye çalışıp, ayakta tutmaya çalıştığını sandığı bir hegemonyayla karşı karşıyadır bu ülkede Go."
yorumu ile ilgili bir aciklama yapma geregi hissettim. http://www.europeangodatabase.eu/EGD/Find_Tournament.php adresinden elde ettigim bazi bilgileri paylasiyorum. 2011 yili icerisinde yapilan turnuvalari katilan oyuncu sayisina gore siraladigimizda turnuvaya katilan kisi sayisi 100'u asan turnuva sayisinin ulkelere gore dagilimini su sekilde elde ediyoruz:
1. Almanya 7
2. Fransa 5 (3 tanesi Avrupa Go Kongresi etkinligi, bunlari disarida birakirsak 2)
3. Turkiye ve Rusya 3
5. Hollanda 2
6. Cek Cumhuriyeti, Ingiltere, Ispanya ve Romanya 1
Toplam 24
Ben bir go turnuvasına katılan insan sayısının 100'ü aşmasını başarı sayan bir zihniyete sahibim. Bu zihniyete sahip olmaktan da gurur duyuyorum. Alpar Kilinc, Istanbul ve Izmir turnuvalarini duzenleyen arkadaslarima da buradan bir kez daha tesekkur ediyorum.
Degerli arkadasimizin yorumlari icerisinde beni rahatsiz eden baska seyler de olmasina ragmen, simdilik yorumumu bununla sonlandirmak istiyorum.
Saygilarimla,
Fatih Sulak
Merhaba,
Yukarıdaki analiz anlayışına bakıyoruz ki "politik matematik" yine görev başı yapmış. Evet sevgili Halil İbrahim bence de söylediğin tek yanlış şey 100 kişinin katıldığı turnuvaları küçümsenecek birşey olarak ifade etmen. Fakat, Politik bir " bilim insanı" neyi tariflemek istediğinle empati kuramayarak gerçek soruna odaklanmamıştır. Hatta tam aksine yıllardır yapılan toplumu uyuşturma tarzı bir analizle ortaya koyduğu ülkelerin, bir de diğer istatistiklerine bakarak " 100 oyuncu ve üzeri katılımla gerçekleşen turnuvaların sayısında neden böyle bir yakınlık olduğunu irdeleyelim.
Aşağıdaki veriler 1 Mart 2012 tarihinde (turnuva sayıları 2011) Avrupa Go Federasyonu database'inden alınmıştır.
Turnuva oyuncu sayısı; en az 1 kez turnuvaya katılmış oyuncu sayısıdır.
GOR: Avrupa Go Federasyonu oyuncu puanı
2000 puan gor 1k seviyesine denk gelmektedir.
2000-2499 ; GOR'u bu aralıkta olanlar
2500 + ; GOR'u 2500 ve yüksek olanlar.
................Turn oyuncu....Turn sayısı.....Ort.gor...2000-2499....2500 +
Türkiye..............781............9............1270..........16.........0
Almanya.............4906...........69............1513.........197.........8
Fransa..............4364..........170............1408..........113.........8
Hollanda............1157...........30............1657...........85.........6
Rusya...............2595...........71............1368...........98.........0
Çek Cumhuriyeti...1126...........34............1265..........28.........4
İngiltere.............1724...........31............1533..........70.........2
İspanya.............832.............19............1332..........22.........3
Romanya...........2015............78.............877..........37.........6
Oyuncu sayısı ve turnuva sayısının yüksek olduğu ülkelerde bazı turnuvalar ön elemeli gerçekleşmektedir.
Turnuva sayıları arasındaki uçuruma bakılınca Türkiye'deki bazı turnuvalardaki "oyuncu sayısı" yoğunlaşmasının zorunlu olarak gerçekleştiği görülmektedir.
Bir turnuva oragnizatörünün başarısını ölçmek için katılımcı sayısına bakmak önemlidir ama bence ilk 3 kıstasın içinde değildir. Adaletsiz, taraflı ve şahsi keyfi tercihlerle yönetilmiş bir turnuvaya 100 kişi bile katılsa kesinlikle örnek alınmayacak bir yönetim sergilemiştir. -Ki 2009'da gerçekleştirdikleri yanlış turnuva eşleştirmesi, 2011'de gerçekleştirdikleri keyfi, sorumsuz ve adil olmayan tercihleri ile İzmir turnuvası organizatörleri Türkiye Go tarihine kara bir leke olarak geçmişlerdir.
İstanbul turnuvası için emek harcayan herkese ben de teşekkür ediyorum.
Yukarıdaki verileri analiz ettiğimizde;
Türkiye, 100 kişi başına düşen turnuva sayısı olarak çok geridedir ve kamusal yayılma olmadığını gösterir. Ayrıca 100 kişi üzeri gerçekleşen turnuva sayılarının neden bu kadar yakın olduğunu gösteririr.
Sözü geçen ülkelerde sonuçları Avrupa Go federasyonuna gönderilmeyen lokal turnuvalar çok fazladır. Ülkemizde turnuva sonuçları gönderilen 9 turnuva varken, gönderilmeyen 9 bile çıkmaz sanırım.
Ortalama GOR'a baktığımızda Türkiye'nin ortalama gücü farkedilir düzeyde düşüktür.
Güçlü oyuncu sayısına baktığımızda ise eğitim imkanlarının düşüklüğü, go ya geçici bir heves olarak bakılması, go ile tanışanların kalıcı olamadıkları gibi sonuçlara gidebiliriz.
TGOD kuruluşu 18 yılı bulmuşken önümüzdeki tabloyla ben kesinlikle gurur duymuyorum. Bu sürecte yönetimde bulunanları ve politik tercihleri ile "toplumu uyuşturan" ya da "pozitif katkı sağlayanlara karşı" örgütlenip ötekileştirerek bu sonuca neden olan herkesi kınıyorum.
Saygılarımla,
iyi oyunlar.ge
Rusya'da 2500+ GOR'u bulunan oyuncu sayısı "0" değil "10" dur.
Bir ilacın bir hastalık üzerinde olumulu sonuç verip vermediğini anlamak için 50 hasta fareye(deney grubu) düzenli olarak ilaç verilirse 50 hasta fareye de müdahale edilmez. Bu farelere de kontrol grubu denir. İki grup da aynı koşullarda yaşar. 1 Ay sonunda istatistiksel sonuçlara göre ilacın işe yarayıp yaramadığı anlaşılır.
"Politik matematiğe" karşı sunulan "absürd istatistik" sonuçları ile Türkiye'de goya emek veren insanların işe yaramadığı anlatılmaya çalışılıyor. Ancak kontrol gruplarına baktığımızda zengin Avrupa ülkelerini görüyoruz. Yeterli param olsun size yılda 1000 turnuva düzenlerim ama her turnuvaya 100 kişi katılacağını garanti edemem. Başarı turnuva düzenlemek değil turnuvaya katılımcı bulmak. Karşılaştırıldığımız Avrupa ülkeleri ile aramızdaki eğitim düzeyi farkı ortada eminim Almanlar ya da İngilizler Türkler kadar okey oynamıyordur. Bu Türkiye'deki okeycilerin başarısı değil bir kültür farkı. Yazları İstanbul'da ailemin yanındayken go oynamıyorum çünkü babamdan gizli go oynuyorum ara vermek zorunda kalıyorum. Benim gorumu goyu geliştirici bir oyun olarak gören bir Almanın oğluyla/kızıyla karşılaştıramazsınız. Ben ortaokulu bitirene kadar liseye giriş sınavına hazırlandım sonra 6 yıl össye hazırlandım üniversiteye girip çevremi görmeye başladığım zaman 22 yaşına gelmiştim 22 yaşında go öğrenebildim. Eminim yukarda adı geçen ülkelerde öss diye birşey yoktur.
Biz ülke olarak sadece goda değil sanatsal ve sportif faaliyetlerin hepsinde geriyiz. Bu durum tamamen eğitim ve ekonomik farklardan kaynaklanıyor go için yıllarca emek veren arkadaşlarımız ve büyüklerimizle ilgisi yoktur. 100 kişilik turnuva düzenleyen 3. ülkeyiz herşeye rağmen bunu başarabilmişler. Emeği geçen herkesi tebrik ediyorum. Bu yaşımdan sonra bana goyu öğretip, sevdiren, benle iyi arkadaşlıklar kuran go camiasına teşekkür ederim.
Saygılarımla,
Veysel Özbudak
Merhaba,
22-23 yaşında, go oynamayı tercih etmiş bir gençten bu düşünceleri duyduğumda tüylerim diken diken oldu ve go,sanat veya spordan ziyade yaşadığım ülke adına çok daha farklı konulara odaklanmadan edemedim.
Yazımdaki teknik detaylar için;
Örnek ülkeleri keyfiyen seçmedim daha önce örnek verilen ülkelere devam ettim. Farklı ülkeler seçseydim bu sefer keyfi olurdu.
Şehirler arası seyahat dışında go turnuvası organize etmenin herhangi bir mali külfeti yoktur. Oyuncu sayısı artmış olsa lokal turnuvalar artacak ve şehirler arası seyahatin gerçekleşmesi çok da elzem birşey olmayacaktır. -ki illaki zenginlikle kıyaslamasını yapmak istiyorsanız kişi başı milli gelir olarak bakarsak 2012 IMF verilerine göre Türkiye Dünya ortalamasının üstündeki ülkeler içinde yer alır ve Türkiye 14,995 dolar ile 64. sırada iken Romanya, 12.898 dolar ile 72. sıradadır.
Eğer pozitif yönde gelişmek amaçsa, bahane aranmaz başarılı örnekler incelenir ve sadece gelişim düşünülür.
Tüylerimi diken diken eden genç arkadaşımızın örneklerine gelince aşağıdaki bilimsel makale alıntısı dışında bir şey söylemek gerçekten anlamsız. Aşağıdaki yazı farklı psikologların konu ile ilgili açıklma ve örneklerinden tamamen altıntıdır.
…………………………………………………………………………………………………………
Çaresizlik; Elinizde olmayan olaylar karşısında elinizden bir şey gelmeden öylece bakakalmak. Çözüm üretememek ve seçeneklerinizin olmaması.
Öğrenilmiş çaresizlik; Organizmanın davranışlarıyla olumsuz bir sonucu kontrol edemeyeceğini öğrenmesinden sonra, davranışlarıyla olumsuz sonucu ortadan kaldırabileceği durumlarda gereken çabayı gösterememesi olarak tanımlanır. Öğrenilmiş çaresizlik, çaresizlikten daha tehlikeli bir durumdur.Çaresizken çaresiz olduğunuzu bilirsiniz. Fakat çaresizliği öğrendiğiniz zaman çaresizlik sürecini uzatmış olur ve yaşayan bir ölü haline gelirsiniz.Öğrenilmiş çaresizlik bir depresyon sürecidir.
KÜÇÜK BALIKLARI YİYEMEYEN KÖPEKBALIĞI
Araştırmacılar bir köpekbalığını oda büyüklüğündeki bir cam bölmeye koymuşlar. Cam bölmenin diğer tarafında da balıklar var. Köpekbalığı ne tarafa gitse cam bölmeye çarpmış. Bir süre sonra cam bölmeye çarpmamayı öğrenmiş. Çünkü ne kadar uğraştıysa da diğer taraftaki balıklara ulaşamamış. Köpekbalığı 21. günden sonra cam bölmelere hiç çarpmamayı öğrenmiş. Bunun üzerine cam bölmeyi çıkarmışlar. Köpekbalığı oralı bile olmamış. Kendisinin sadece o bölme alanına kadar yüzebileceğini sanıyormuş. Artık diğer balıkları yiyemeyeceğini anlamış ve balıklara dokunamamış. Çünkü köpekbalığı çaresizliği öğrenmiş.
FİLLERİN KIRAMADIĞI İNCE ZİNCİRLER
Sirklerde tonlarca ağırlığındaki fillerin ayaklarında ince bir zincir olduğunu gören küçük bir kız babasına sorar. Neden bu fillerinin incecik zincirleri kırıp kaçamadıklarını merak eder. Babası bu durumu küçük kızına şöyle açıklar. “ Bu filler henüz yavruyken ayaklarına kaçamayacakları kalın zincirler bağlanır. Bir süre kaçmaya çabaladıktan sonra filler çaba harcamayı bırakıp durumu kabullenirler. Şimdi büyüyüp dev canlılar olduklarında da bu durum değişmez. Bir kere çaresiz olduklarını ve ne yaparlarsa yapsınlar kaçamayacaklarını öğrenmişlerdir. Koşullar değişse de bilgi değişmez. Onları kaçmaktan alıkoyan asıl zincir beyinlerindedir.”
…………………………………………………………………………………………………………………………...
Türkiye Go'sun da daha ilginç olan bir konu ise "öğrenilmiş çaresizliğin" öğrenilmesi durumudur. Deneye maruz kalan fil yeni nesile de aynı "öğrenilmiş çaresizliğini" öğretmektedir. Genç arkadaşımızın düşüncesine göre Türkiye Go’su için son 2 örnekten de pozitif bir çıkarım yapılamazsa, sanırım daha farklı psikolojik tespitlere yönelmek gerekicek.
Türkiye Go'sun daki gelişimi tariflmeye gelince; yıllar önce verdiğim fakat yeni nesil go oyuncuları için ihtiyaç hissettiğim örneğimi yinelemek gerekiyor.
Bir çok insan Anadolu'da yol kenarında yürürken tam da yol dibinde çıkmış ve yola eğilmiş hatta yoldan geçen araçlara değen kayısı ağaçlarının hangi nedenle oraya dikildiğini anlayamaz ve garipserler. Halbuki bir çok kişi onların; Kayısı toplamış ve kayısı çantası ile eve dönen birinin yediği kayısıların çekirdeklerini yere atması ve yıllarca geçen süreçte "yağmur, güneş ve zaman" değişkenleri ile sadece yoldan geçenlere eğilen bir meyve ağacı olmaktan öteye geçemediğini tahmin edemez.
Türkiye Go'su nun gelişimi bu kayısı ağacından daha kurumsal, bilinçli, emek içeren ya da fonksiyonel değildir.
İyi oyunlar, ge.
bir yarış düşünelim. iki koşucuyu(A ve B) yarıştırıyorlar ancak A'nın ayağına taş bağlanmış. haliyle ayağına ataş bağlı olan kaybediyor yarışı.
1- yarışı kaybeden oyuncu ayağıma taş bağlıydı dediğinde bahane üretmiş olmaz. kimse bu oyuncuyu başarısızlıkla suçlayamaz(aslında kimse başarısızlıkla suçlanamaz).
2- avrupa ülkelerini sen seçmedin Fatih Sulak seçti. turnuvaya katılım sayısına dikkat çekti. şartları bizden iyi olan ülkeler arasından 3. olmuşuz bu bir başarıdır. A oyuncusu kazanırsa ayağındaki taşa rağmen başarılı oldu denebilir ama aynı rakibe kaybettiğinde başarısız oldu denemez.
3- türkiye'de ortalama gelir 15000 dolar olabilir. peki kaç tanemizin bu kadar geliri var. evet çok zengin bir ülkeyiz. ağası düğününde servet savururken köylüsü aç yatacak kadar zenginiz. var mı holding sahibi go oyuncusu tanıdığın? benim tanıdığım tüm go oyuncuları ya öğrencidir ya da geçim derdine düşmüş biridir.
4- evet doğru turnuva organize etmek çok masraf değil. turnuva gelirinden elde edeceğin kadar harcama yaparsın. biraz uğraşmak lazım derslerine sınavlarını arka plana atarsın yaparsın. asıl önemli olan senin de dediğin gibi oyuncuların yol yemek katılım ücreti gibi masrafları. her hafta bir yerde turnuva düzenlensin. bizim gidecek durumumuz yokken kim cesaret eder turnuva düzenlemeye. 170 turnuva düzenliyor dediğin fransa gibi 3-4 kişilik turnuvalar düzenlensin istiyorsan çağır bir kaç arkadaşını evine turnuva yapıp EGF'ye yolla.
5- romanyanın bizden ekonomik olarak geride olduğunu söylüyorsun hadi diyelimki romanyada da türkiyedeki gibi gelir dağılımı bozuk bizden daha zor durumdalar. sanki ben herşeyi ekonomik şartlara bağlamışım gibi gösteriyorsun. akşama kadar okey oynayan adam go turnuvasına da gider buna ekonomisi yeter operaya da yeter tiyatroya da yeter. okey oynamak yerine bunlardan sadece birini tercih edebilir. ama bunların hiç birini yapacak kültür yoktur. bu ne operacıların ne tiyatrocuların ne de gocuların başarısızlığı.
6- bana kimse çaresizliği öğretemez. tanımadığın bir insan hakkında konuşuyorsun dikkat et. nelerle mücadele ettiğimi bilmiyorsun, hangi amaç için neleri göze aldığımı bilmiyorsun. ben ayağımda taş var diye koşmamazlık etmedim. sürekli çalışıyorum çabalıyorum. ama sitem ederim ayağıma taşı bağlayan düzen için bunu yapmaya hakkım var. ayrıca ben kendimi bir örnek olarak verdim. bir çoğumuz bu durumdayız. lise çağında hangi go oyuncusu rahat rahat go oynamış. hepsinin hayatında daha önemli bir sınav var kendileri önemsemese bile aileleri önemsiyor ve çocuklarının go oynamaına izin vermiyolar(aileleri suçlamıyorum ülkemizdeki düzen bu). sadece duyduğum örnekler: emircan, emre polat, erdem kurtoğlu. öğrencilik yıllarında çalışması gereken dersleri varsa iş hayatına atıldığında mesaisi projeleri belki de bakmakla yükümlü olduğu bir ailesi var. ben kendisi goya adamış insanların durumunu anlatmıyorum. bu emektar insanlar işte anlattığım bu kargaşa içindeki insanlara go öğretmeye çalışıyor. sen ise savaş meydanında go öğretilmesi yayılması ve turnuvalar düzenlenmesini istiyorsun. insanları bunu beceremiyor diye suçluyorsun
ben emek veren tüm arkadaşlarımı başarılı buluyorum. gönüllü olarak ve iyi niyetle yaptıkları için ayrıca kendilerini seviyor ve saygı duyuyorum. başarısız olsalar bile kimse başarısızlıkla suçlanamaz kimse senin maaşlı çalışanın değil. herkes gönüllü olarak birşeyler yapmaya çalışıyor. kötü niyetli biri varsa o suçlanmalıdır. ben eleştirmeyi çok seviyorum iyi bir eleştiri yapan olursa da destekçisi olurum. bakıyorum tüm yazdıklarına hiç biri çözüme yönelik bir eleştiri değil. yaptığın tek şey insanlara çamur atmak, çalışma şevklerini kırmak. yol kenarına kayısı çekirdeği bile atmıyorsun oysa.
bu arada bilim çok gelişti özellikle istatistik. son yıllarda çok iyi istatistikçiler yetişti neyi savunuyorsan savun seni haklı çıkaracak sonuçlar bulabiliyorlar.(bkz:milli gelir) anladığım kadarıyla istatistiklerle ilgilenen birisin iyi bir istatistikçiye uğra seni dünyanın en haklı insanı yapsın. ya da kısa yoldan türkiyeyi japonya kore ve çinle karşılaştırabilirsin . o istatistiklerden sonra heralde intihar etmemizi istersin.
Psikolojik sıkıntılarımız bilimsel makalelerle açıklanabilir durumdaymış. Kendimi çok bayağı hissettim.
Bunun üzerine yolda gördüğüm adamın birinin oğluna sende çaresizlik var dedim. Adam bana ne yaptı hiç anlatmayayım. Hem de kayısı ağacı kullanarak.
Merhaba,
Sevgili genç arkadaşım Veysel, 22 yaşında olduğunu beyan edip hala 13-15 yaşındaki zorunluluklara bağlı olduğunu tariflemen gerçekten üzücü. Bu nedenle başarı ölçütün, cesaretin ya da kabullenmişliğin hakkında yorum yapmam hem yersiz hem kifayetsiz olacak. Go oynayan biri olarak senin, toplumun sıradanlığını kabul etmek yerine önündeki problemleri nasıl aşacağına yoğunlaşman sanırım ben ve benim gibi bir çok insanı daha mutlu ederdi.
Türkiye'de go ile ilgili taşın altına el sokmadığımı beyan etmen ise benim açımdan sadece komik, senin açından ise tamamen cehalet dolu, genel açısından (tarafıma gönderilen mailden bir alıntı) ise sadece "laf olsun torba dolsun" diye söylenmiş bir söylemden ibaret olduğunu belirtebilirim. Beni dedikodu yolu ile değil şahsen tanımak istediğin bir zaman diliminde içeceğimiz bir kahveyle birçok detayın farkında olacağını umuyorum.
Go ortamının teröristi olmaktan öteye geçememiş ve zamanında aldırılması (kanuni sınır nedir bilmiyorum ama imkanların zorlanmasında hala fayda var diye düşünüyorum) go camiası gibi bir çok camia için daha hayırlı olacak "fenni" ye katlanan TGOD yönetiminin go ortamının önemli yazışma kanallarından biri olan yahoogroub'a bir önyargı ile kabul etmeme lüksünü kesinlikle kınıyor ve bunun ilk örnek olduğunu ifade etmek istiyorum.
Yahoogruba üye olmak için dernek'e üye olmaya gerek yoktur. Go camiasında bir heyecan içinde duygularını dile getirmeye çalışmak ya da bir soruna dikkat çekmeye çalışmak bir ortamdan red edilecek kadar "önemli bir kusur"
Fakat,
Turnuvadan 15 gün önce dahi turnuva yeri,zamanı ve kurallarını açıklamamak
Play off'a dahil olacak turnuvaları sınıfları ile yıl başında açıklamamak
Turnuva eşleştirmelerinin sıralamayı çok önemli düzeyde etkileceyecek boyutta hatalı gerçekleştirilmesi
Dernek demirbaşlarının 10 yıl boyunca demirbaş defterine kayıt edilmemesi
Genel kurulda üye listesinin bulundurulmaması
Genel kurula ve dernek üyesine gelir gider tablosunun açıklanamaması
Bir turnuva hakeminin bir tarafın lehine saate basmamasını öğrenememiş olması
Oyun sırasında yüksek sesle şarkı söylenmesi
Turnuvaya, kullanılan taş setlerinin -cam,plastik ve midye taş olarak- tamamen karışmış başlanması
Herhangi bir kararın sürec içinde en kısa sürede değil sonuçlara göre verilmesi
Alınan kritik kararların ileride keyfe göre karar verilebilmesi için yazılı halde ilan edilmemesi
Avrupa Go Federasyon'undan gelen maillere cevap verilmemesi
Türkiye şampiyonasına tarih belirlenirken aynı tarihte ülke geneline hitap eden başka bir organizasyon var mı yok mu bakılmaması
Yönetime aday olunan bir süreçte "gönüllü" iş yapmanın eksiklik ya da kötü işleyişe bahane gösterilmesi fikrinin desteklenmesi
resmi görev almaya soyunabilecek kadar "kusur değildir".
Örnekler bunlarla sınırlı değil sadece genel çürümüşlüğü tariflemek için farklı konularda yer alan örneklerdir.
İyi oyunlar, ge.
iyte
Polat Fevzi Dündar
Üslubu eleştirmeye (hakaret etmeden) hepimizin hakkı var. Hatta bir süre sonra görmezden gelme, cevap vermeme hakkına da sahibiz. Fikirler ise küçük görülmemeli ve üzerinde düşünülmeye fırsat verilmelidir. Değişme erdemine herkesin sahip olması şarttır.
Tartışmaları yıllardır takip ediyorum, bir bölümüne dahil olup birkaç fikir belirtmişliğim vardır. Giray'ın kendi fikirlerini aktarış stilini hep kınamışımdır kendimce. Üslubu beni o kadar çok geriyor ki her mesaj atışında şu tepki kaçınılmaz oluyor: pffff yine mi! Bu konu zilyonca kez tartışıldı bundan da haberim var. Giray'ı ve diğer Gocuları (taraf oldukları için diğerleri diyorum isim isim saymak istemedim) turnuvalarda karşılaştığım kadarıyla tanıyorum. İzmir'den bir kaç kişiyi yakından tanıdım o kadar. Fakat konu üyesi olduğum dernek ve Go olunca kendimi söz söyleme hakkı tanıyorum nedense. Hiç bulaşmayıp sussam mı acaba diye de düşünüyorum arada.
Fikirlerimi paylaşmak istiyorum.
Giray'a yıllardır üslubu, konuşma tarzı hakkında eleştiriler kınamalar geliyor. Neden bu kadar süre değişimini sorguladığı, üzerinde çaba harcadığı, kimi zaman nedenini ego tatminine bağladığı derneğin işleyişini bir kenara bırakıp kendi egosunu sorgulamıyor merak ediyorum. Bu kadar insan sana bir eleştiride bulunuyor neden değişme erdemini gösteremiyorsun? Kendi fikirlerini savunulması gereken en yüce fikirler ve tarzını da en doğru üslup, tarz olarak görüyorsun? Ya da madem böyle görmüyorsun neden tatlı dille konuşmak varken iğneleyici, kaba tabirle laf sokmalara kadar varan cümleler kuruyorsun? Söylediklerinde doğruluk payı var mı yok mu aramıyor insanlar farkında değil misin? Bunda suçluluk payın yüzde kaç hiç düşündün mü?
Dernek yönetimlerini yıllarca anlayabilmiş değilim. Biri çıkıyor üslubu sert olsun hatta hakarete varan sözler söylemiş olsun neden gruplarda forum sitelerinde kavgaya varan tartışmalara giriyorlar, yapılan suçlamalara mantıklı cevaplar vermek yerine? Neden üslubu bir kenara bırakıp yapılan eleştiriler hakkında Giray'ı geçtim, diğer Go oyuncularını bilgilendirmiyorlar biz bu hataları yapmadık kanıtları da şunlardır diye? Ya da hatalar yapıldıysa, evet arkadaşlar biz bu hataları yaptık tamam biraz sorumsuz davrandık, bundan sonra daha fazla özen göstereceğiz demiyorlar? Siz birileriyle roman olacak yazışmalarla tartışırken kimse sizin ne dediğinizle ilgilenmiyor farkında değil misiniz? Nasıl tartıştığınızla ilgileniyor. Tamam bazı şeyler gönüllü yapılıyor fakat sorumluluk almaya aday olmak da gönüllü yapılan bir şey, o zaman aday olmayın. Ya da sorumluluklarınızı tümüyle yerine getirdiğinize inanıyorsanız çıkın kanıtları dernek üyeleriyle paylaşın kavga etmek yerine.
Son zamanlarda ise "takmama" politikası izleniyor sanırım. Anlamıyorum ben gerçekten...
Ben buna inanmak istemiyorum ama her seferinde olaylar buraya bağlanıyor. Bu tartışmaların özü kişisel sorunlar, restleşmeler vs.
Ne zaman değişim erdemiyle daha fazla karşılaşacağım merak ediyorum.
iyte
Polat Fevzi Dündar
bu arada konu dışında konuştuğum için özür dilerim.
Mesaj gönderebilmek için giriş yapmalısınız.